Mijn 5 weken in Nepal

11-08-2017 | 21:39

Hallo allemaal,

Lang lang laaaang heb ik niets van me laten horen. De 5 weken Nepal zijn voorbij gevlogen. Ik heb mijn hart op kunnen halen met het maken van foto’s van deze 11 prachtige kinderen. Prachtig van buiten én van binnen.  Zo’n 35 dagen bracht ik door met ze en ik leerde ze steeds een beetje beter kennen. Samen rennen, voetballen, haren vlechten en na een aantal weken voerden we ook persoonlijke gesprekjes waarin ze me vertelde over vroeger en me foto’s lieten zien, ingeplakt in boekjes met mooie teksten ernaast. 11 verschillende karakters die ieder op hun tijd toenadering zochten.

Door jullie mooie donaties kon ik de kinderen ook dat schenken wat zij het hardst nodig hadden. Nodig hadden om naar school te kunnen, nodig voor persoonlijke hygiene en nodig om gewoon lekker kind te kunnen zijn.

Uniformen
Al snel bezochten we met zijn allen de kleermaker. Waarbij ieder kind even in de schijnwerpers mocht staan en de maten werden opgemeten. Na een week kregen alle kids hun nieuwe uniformen uitgedeeld en liepen ook zij er weer strak bij op het schoolplein.

Schoolspullen
Samen maakten we huiswerk met de boeken die dankzij jullie gekocht konden worden. Ik herleefde mijn horror dagen van de middelbareschool opnieuw met de boeken van wiskunde, maar de kinderen bleken hier hun hand niet voor om te draaien. Op naar die examens.

 

Beddengoed
Alle stapelbedjes werden voorzien van fris beddengoed, kleurrijk om de kamers op te fleuren, of om gewoon keihard te laten zien ‘dit is de meidenkamer, niet die van de jongens!’

Kraaltjes werden handdoeken
Eigenlijk zou ik nog kraaltjes aan de kinderen geven. Maar toen ik erachter kwam dat ze met zijn allen 1 handdoek deelden (de rest was kwijtgeraakt met de verhuizing of stuk) en ze met zeiknat haar hun bed in kropen, heb ik besloten dat handdoeken harder nodig waren. Allemaal een lekker grote, zachte handdoek. Die met veel lawaai werden ontvangen. Gelijk werden er hutten gebouwd en pakten ze elkaar lekker warm in.

 

Gezelschapspellen
Samen speelden we een hoop spellen. Halli galli was de favoriet. Zo hard mogelijk de bel rammen en 11 gillende en lachende kinderen als je sloeg wanneer je niet hoorde te slaan. Prachtig om die brede glimlachen en twinkelende ogen te zien. Ook kochten we wat plastic bekers, ping pong balletjes en speelde we.. uhm ‘pong’ (je weet wel, beerpong, zonder de beer). Zo eenvoudig, maar zo’n hit. Hoe vaak we dat spel niet gespeeld hebben.

 

Uitjes
Ook hebben we met wat specifieke donaties de kids kunnen trakteren op een leuke dag. Zo zijn we naar het water/pretpark geweest, dat was een succes. Wow! Hoeveel plezier kun je op een dag hebben. Gillen, rennen, spetteren, ronddraaien, pizza eten. Ook hebben we 2 keer een voetbalveldje af kunnen huren waar we super fanatieke potjes speelden, maar waar ook af en toe een theekransje werd gehouden midden op het veld.

 

Fotoprints
Tijdens mijn laatste dag had ik de eer om mijn gemaakte foto’s aan de kinderen uit te delen. Voor ieder had ik een setje kleine foto’s en ieder kreeg een portret op groot formaat dat we eerder hadden geschoten. Wow… die bekkies zal ik nooit vergeten. Als ik hun geprinte gezichtje groot op een A4 voor me hield, werden hun ogen groter en begonnen ze stuk voor stuk te glunderen. Helemaal stil waren ze, eerst kijkend naar hun eigen foto’s, maar al snel dook iedereen over elkaar heen om ook de andere 10 stapeltjes te bewonderen. Heel dankbaar om ze dit te kunnen geven. Voor in hun plakboekjes, of voor in hun nieuwe kamers als het nieuwe weeshuis af is.

 

Dank allemaal voor jullie bijdrage. Namens mij, maar ook namens de kinderen. Bij iedere gift hebben ze hun dank uitgesproken. En ze hebben het meer dan verdiend!

Ik heb foto’s toegevoegd aan dit bericht om te laten zien dat alles goed ontvangen is.
 Mocht je geïnteresseerd zijn in meer foto’s van Mick en de kinderen, dan kun je een kijkje nemen op mijn instagram. Daar heb ik de afgelopen weken mijn foto’s gepost.


Liefs
Ayla